ความหมายและประวัติเทคโนโลยีนิวเคลียร์

• ความหมาย
  เทคโนโลยีนิวเคลียร์ หมายถึง เทคโนโลยีที่นำปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับนิวเคลียสของอะตอมซึ่งประกอบด้วย โปรตอน (proton) และ นิวตรอน (neutron) หรือเรียกว่า ปฏิกิริยานิวเคลียร์ (nuclear reaction) มาใช้ประโยชน์ในด้านต่างๆ

• ประวัติ
  ในปี ค.ศ. 1896 อองรี แบ็กเกอแรล ขณะศึกษาการเรืองแสงของเกลือยูเรเนียม ก็ได้ค้นพบปรากฏการณ์ใหม่ที่ต่อมามีชื่อเรียกว่า กัมมันตภาพรังสี (radioactivity) โดยคู่สามีภรรยาคือ มารี กูรี (มาดามคูรี) และ ปีแอร์ กูรี ได้ศึกษาเรื่องนี้อย่างจริงจังและมารีเป็นผู้ตั้งชื่อให้กับปรากฏการณ์นี้ ซึ่งพวกเขาพบว่า ยูเรเนียมมีการปล่อยรังสีหลายชนิดที่มีการทะลุทะลวงไปในตัวกลางได้แตกต่างกัน และทำให้เกิดแผลไหม้เกรียมบนผิวหนังได้ ต่อมามีการศึกษาเพิ่มเติมจนพบว่า มีรังสีปล่อยออกมาอย่างน้อย 3 ชนิดคือ รังสีแอลฟา รังสีบีตา และรังสีแกมมา โดยรังสีแต่ละชนิดนี้มีพลังงานไม่เท่ากัน จึงมีความสามารถในการทะลุทะลวงผ่านตัวกลางต่างๆ ได้แตกต่างกัน
  ปี ค.ศ. 1938 ออทโท ฮาน และ ฟริทซ์ ชตราสส์มันน์ค้นพบปฏิกิริยานิวเคลียร์อีกแบบหนึ่งจากการระดมยิงอะตอมธาตุยูเรเนียมด้วยนิวตรอน ปฏิกิริยานี้เป็นจุดเริ่มต้นของการนำพลังงานนิวเคลียร์มาใช้ประโยชน์ ได้แก่ ปฏิกิริยาแบ่งแยกนิวเคลียส หรือ ฟิชชัน (nuclear fission) ผลของปฏิกิริยาคือ นิวเคลียสยูเรเนียม-235 แบ่งแยกออกเป็นนิวเคลียสของอะตอม 2 ชนิด คือ คริปทอน-36 และ แบเรียม-56 ทั้งยังปล่อยพลังงานออกมาด้วย 166 MeV และที่สำคัญคือ ปฏิกิริยานี้ยังให้นิวตรอนออกมาด้วย 2-3 อนุภาค
  ปัจจุบันการใช้ประโยชน์วัสดุกัมมันตรังสีมีความหลากหลายมาก ทั้งในทางการแพทย์ ทางอุตสาหกรรม ในการผลิตพลังงาน และอื่นๆ อีกมากมาย